Ik zeg JA in Leuven…

Ik zeg JA in Leuven…

En ja hoor eindelijk zijn we onderweg naar Leuven in België. Door alle Corona toestanden konden al onze weekendjes weg niet doorgaan. Maar voor dit weekend wat al een half jaar gepland staat zijn de grenzen weer op tijd open. Ik zag er nog wel een beetje tegenop. Want wat tref je daar aan voor

En ja hoor eindelijk zijn we onderweg naar Leuven in België. Door alle Corona toestanden konden al onze weekendjes weg niet doorgaan. Maar voor dit weekend wat al een half jaar gepland staat zijn de grenzen weer op tijd open. Ik zag er nog wel een beetje tegenop. Want wat tref je daar aan voor maatregelen op terrassen? Kunnen we wel ergens terecht voor het avond eten? Maar Remco wilde perse heen. En later kwam ik erachter waarom!

2,5 uur verder zien we de stadsmuren van Leuven en een schitterende kerk. Mijn hart maakt al een sprongetje van opwinding. Een nieuwe omgeving. Wat zal er allemaal te zien zijn? We parkeren onze auto en besluiten eerst maar ons Hotel te zoeken, maar die hebben we een paar straten verder al snel gevonden op een plein met allemaal terrasjes. Aangezien het al 12.30 uur is besluiten we maar eerst een hapje te eten. Het enige wat ik nog op heb is een appel.

We nemen plaats op een terras en een vriendelijke vrouw neemt onze bestelling op koffie en muntthee. Remco neemt een ommelet met spek en ik een Salade Geitenkaas met honing met appel en spekjes. Het eten is geweldig. Daar waren we wel even aan toe. We zitten heerlijk te kletsen en bekijken natuurlijk alle mensen en gebouwen om ons heen. De gebouwen zijn heel gedetailleerd. Ook staan er mooie palmbomen, waardoor het lijkt alsof we in het verre buitenland zijn.

De auto mocht maar 2 uur geparkeerd staan waar hij nu staat. Dus na 1,5 uur lopen we ons Hotel binnen om in te checken. We bekijken onze kamer. Die is prima! De kussens ook. Niet geheel onbelangrijk aangezien je vaak van die slappe dingen hebt. Dus onze kussens kunnen in de auto blijven. Scheelt weer sjouwen toch. We parkeren onze auto in een parkeergarage dichtbij waar hij gewoon de hele nacht kan blijven staan en dumpen onze tas op onze kamer.

Dan lopen we naar het centrum. We kijken onze ogen uit. Wat een mooie gebouwen!!! Zoveel historie. Heel veel kerken. Ook een Joodse. We lopen een klein straatje in met allemaal restaurantjes. En ja hoor er zit ook een tapas restaurant tussen waar een hele leuke vrouw aan het werk is. Na overleg en de andere restaurants te hebben bekeken gaan we toch daar een plekje reserveren voor vanavond. De vrouw is zelf van Spaanse afkomst en reageert zo leuk en spontaan. “Ik hoef jullie namen niet te weten hoor ik herinner me jullie wel als jullie komen”. Dat tovert toch een glimlach op je gezicht of niet?!

Nu dat geregeld is kunnen we lekker rustig verder streunen en lopen we later een plein op met een en al terrassen waar we lekker neerploffen. Helaas geen plek meer in de schaduw. Wat ons opvalt is hoeveel mensen er in groepjes bij elkaar zitten. Bij ons in Nederland mag dat niet met zoveel mensen bij elkaar. Een leuke jongen neemt onze bestelling op en we vragen naar de regels hier. In België mogen ze met maximaal 10 mensen bij elkaar zitten ZONDER die 1,5 meter afstand. Heerlijk hoeven we ons ook niet druk te maken. Het is lekker bedrijvig om ons heen. Veel groepen studenten. Het enige is dat al het bedienend personeel mondkapjes dragen. Dat is dan wel weer verplicht. Maar dat maakt onze cocktail en biertje niet minder lekker.

Al gauw kregen we het toch wel erg warm. Het zou maar 24 graden worden, maar mijn telefoon geeft al 27 graden aan. Dus gingen we al gauw weer verder lopen. We kwamen bij een soort poort aan en we lopen de binnenplaats op waar een heel mooi gaaf ding staat. Een soort wereldbol die kan draaien, maar nu staat hij uit. De poten zijn ook zo mooi versierd.

Na een stukje verder lopen lijkt het net of we in de middeleeuwen lopen. Alles is oud. De straten zijn van ongelijken keien wat best lastig lopen is. We komen heel veel waterputten tegen, maar die zijn allemaal leeg. Ook de waterpompen zijn afgesloten en vastgemaakt. We lopen over 2 bruggetjes en het watertje wat langs de ouden huizen stroomd is adembenemend. Er is een zusterklooster en we zien op een gevel van een woning het jaartal 1664 staan. Zo oud. Later lazen we op een bordje dat dit het “Groot Begijnhof” is en dat deze is omgebouwd tot studenten woningen. Het bestaat al vanaf 1232. Dan heb je toch wel een mooie en heel bijzondere omgeving om zo te mogen studeren.

Even later lopen we dit gedeelte uit langs het water en vinden een soort gemaal. Het water stroomt er snel doorheen en maakt een behoorlijk kabaal. We lopen een grindpad op om de andere kant van het gemaal te bekijken en vinden daar een terrasje waar we heerlijk in de schaduw kunnen zitten met het gekletter van het water op de achtergrond. Remco bestelt een biertje en ik een icetea. Het is nog maar 16.15 uur en heb nu al geen voeten meer over. Ik dacht dat mijn nieuwe schoenen inmiddels wel waren ingelopen maar mijn blaren vertellen mij wat anders.

Na een korte en verkoelende rustpauze met sanitaire stop lopen we verder door een soort parkje waar een heel mooi blauw ijzeren bruggetje staat. “Oh wauw dit is echt zo’n trouwbruggetje” roep ik verrast. We lopen erover heen. Het is heel erg mooi. Verderop als we het park uitlopen zien we een kerk open staan en lopen naar binnen. Het is heerlijk koel hier. We zien allemaal beschadigde schilderijen en de mevrouw van de kerk verteld ons dat dit nog steeds beschadigingen zijn van de bombardementen in 1944. Dat is wel heel indrukwekkend!!! Natuurlijk branden we ook een kaarsje voor al onze dierbaren. Dat doen we overal op vakantie ondanks dat we zelf niet gelovig zijn geeft dit wel altijd een goed gevoel.

Nu lopen we weer het centrum in. Op de hoek zien we een ontbijt tentje met allemaal biologische producten. We besluiten om hier maar te reserveren voor morgenochtend aangezien alle hotels in Leuven geen ontbijt serveren door de crisis. Na het reserveren gaan we op zoek naar een souvenirwinkel. Ik wilde graag een magneetje voor onze verzameling en even kijken of we wat leuks konden vinden voor de kids en mijn moeder. Maar nergens een souvenirwinkel te vinden. Hoe raar is dat. Dan maar een lekker ijsje eten. Nou ja Remco dan. Hij is onze ijsmonster!!

Inmiddels is het 18.00 uur. Over een uur hebben we gereserveerd bij het tapas restaurant dus besloten we maar terug te lopen naar ons hotelkamer. Ik wil me graag nog even opfrissen en een lange broek aandoen voor het geval het afkoelt vannacht. We hebben even een half uurtje gelegen op bed om onze voeten rust te geven. Volgens onze stappenteller zitten we al op 17000. Dat valt wel mee natuurlijk als je geen last heb van blaren hihi.

Om 19.00 lopen we terug naar het restaurant waar we hebben gereserveerd. Het is nu heel druk en we zijn heel blij dat we gereserveerd hebben. Een man vraagt of we willen eten en tegelijkertijd roept de vrouw van vanmiddag: “hier ben ik!” En ze geeft ons een plekje binnen bij het open raam waar we zicht hebben op iedereen die langs loopt en waar we niet in de zon zitten. Ik ben zo dankbaar, want het was een hele warme dag en mijn telefoon geeft nog steeds 25 graden aan. We bestellen even een fles water om ons vocht tekort aan te vullen en een icetea om de dorst te lessen. De ober neemt onze eerste bestelling op, wat al gauw wordt gebracht. Wauw het is heerlijk!!!

Nu wordt het wel tijd voor een lekker borreltje. Remco gaat aan de witbier en ik bestel sangria. De ober, een wat oudere grijze man met sterk accent, schreeuwt naar de jongen achter de bar iets over een serieuze sangria en ik schiet in de lach. Maar later komt hij naar me toe met een glas gevuld met heerlijke sangria met veel vruchten. Hij laat een klein glaasje zien en zegt met zijn sterke accent dat dit de normale glaasjes zijn voor sangria, en die van mij is een serieuze. Een grotere dus. Ik hef mijn glas op als bij wijze van dank je wel en we Proosten. Het is nu al leuk!!!

Na onze 2e gang tapas wordt het al rustiger met gasten en raken we aan de praat met de jonge jongen achter de bar. Hij vertelt ons dat de leuke spaanse vrouw die onze reservering heeft aangenomen zijn moeder is. 1 van de oudere obers is zijn vader en van Italiaanse afkomst. De andere man is zijn broer. Een superleuk familiebedrijf dus. We krijgen te horen hoe zijn ouders elkaar hebben ontmoet, want ja Spaans en Italiaans dat is toch wel een bijzondere combi. Hij vertelt dat hij financiën gestudeerd heeft en dat hij dat niet leuk vond en bij zijn ouders is gaan werken terwijl hij bezig is een B&B te openen. Ondertussen gaan de biertjes en serieuze sangria’s wel vlot naar binnen…

We bestellen nog een paar laatste hapjes. Ineens komen er hele drukke mensen op het terras. Ze begroeten de eigenaren heel erg uitbundig en wij zitten dat verwonderd te bekijken. We zijn het binnen een beetje zat en we mogen buiten op het terras onze verdere drankjes nuttigen. De groep wordt steeds groter. Belgen, Spaanse en Portugese mensen. Sommige kennen elkaar maar het merendeel kennen elkaar niet. Het is echt heerlijk om te zien hoe vrij en open deze mensen met elkaar omgaan. Wij krijgen uitleg van de Spaanse eigenaresse over deze mensen die zij kennen en ze vragen of we erbij komen zitten. Hoe gezellig ook zegt Remco tot mijn verbazing nee.

We drinken ons drinken op en gaan betalen. Als ik terugkom van de wc zit Remco aan de bar te kletsen met de zoon en staat er een serieuze sangria voor me klaar van het huis. We mogen blijkbaar nog niet weg. En zo zitten we nog een half uur te kletsen over en weer en prijzen we ook nog onze Zaanse mayonaise even aan hahaha. Dan is het toch tijd om op te stappen willen we nog wat meer zien van het uitgaans leven. Het is inmiddels alweer 23.00 uur

We lopen langs een heel oud pand met daarin een mooi klein lokaal bruin kroegje. We glippen naar binnen en pakken een tafeltje. De eigenaar is een jonge man met een brede lach. Je wordt al vrolijk als je naar hem kijkt. Hij meld ons wel dat dit al de laatste ronde is omdat het zo rustig is in de stad door dat carona gebeuren. Nou ja dat zien we wel. Er zit maar 1 ander stel aan een tafeltje binnen. Remco twijfelt een beetje tussen de bieren op de kaart waarop ik zeg: “dan vraag je toch naar een lokaal biertje? Misschien heeft hij ook wel een eigen biertje”. Nou dat eigen biertje had hij dan niet maar wel een lekker lokaal biertje. Ik bestel een baily’s.

Remco wil nog terug lopen naar dat bruggetje, maar in mijn gedachte was dat best ver en die blaren branden verschrikkelijk. Dus ik grap naar hem: “daar zal het nu wel pikkedonker zijn”. ” Ja waarschijnlijk wel” zegt hij. De eigenaar vraagt waar we vandaan komen en verteld zelf dat hij uit Eindhoven komt, in Leuven heeft gestudeerd en uiteindelijk deze kroeg is begonnen. Als wij vragen naar het interieur en de balkenlaag wat er zo authentiek uitziet verteld hij dat dit het oudste gebouw is van de hele stad. Het werd samen gebouwd met het gemeentehuis maar deze was eerder klaar. Ruim 600 jaar oud. Kijk dat is nog eens gaaf! Dat we met onze voorliefde voor historische gebouwen dan zomaar hier terecht zijn gekomen zonder ook maar iets van te voren op te zoeken over deze stad.

Mijn telefoon is inmiddels leeg door alle foto’s die ik al heb gemaakt en ga met de telefoon van Remco verder. Het is al 23.30 als ik Mikayla onze dochter berichtjes zie sturen naar haar vader. Ik lees niks maar meld alleen dat hij haar even terug moet bellen als ik zijn telefoon terug geef. Waarschijnlijk wil ze welterusten wensen maar mijn telefoon is leeg. “Ohhhh je hebt toch niks gelezen he?” Vraagt hij. “Uhhh nee hoezo?” Vraag ik verbaasd. ” Nou….. omdat zij iets weten wat jij niet weet” En Remco begint te ratelen dat het zo goed tussen ons zit en hij nog steeds Mega veel van mij houdt en samen oud wil worden. Geen idee meer wat hij allemaal nog meer heb gezegd! Want mijn hart sloeg drie slagen over en mijn ogen vulden zich met tranen. En Remco had ook tranen in zijn ogen dat hij dat doosje tevoorschijn haalden. Ik heb me nog nooit zo gevoeld. Hij maakt het doosje open en vraagt of ik met hem wil trouwen!!!

Hij kon niet op zijn knieën omdat er naast onze tafel van die stomme caronaschermen stonden. Maar hey in het oudste gebouw van de hele stad! Over tafel nam ik zijn gezicht in mijn handen. We hebben uitvoerig gezoend met tranen van geluk. “JA NATUURLIJK!” Totaal overdonderd. Degene die Remco en ons verleden kennen weten namelijk dat hij nooit meer wilde trouwen. Dit was dan ook totaal onverwachts! Later verteld hij mij dat hij al een half jaar er mee bezig is. Daarom moest dit weekend ook gewoon doorgaan. De eigenaar vond het heel bijzonder dat ik in zijn kroeg ten huwelijk werd gevraagd. Remco baalde eigenlijk dat hij vanmiddag de ring niet bij zich had toen ik zo verrast reageerde over dat bruggetje. Ik snap nu wel waarom hij nog terug wilde!

Daarna is het een beetje vaag. Ik heb Remco horen praten met de eigenaar. Ik moest Mikayla bellen, want die was zenuwachtig en wilde nou wel eens weten of papa mij al gevraagd had. Vandaar al die berichtjes van haar op de telefoon. Natuurlijk werd ik uitvoerig gefeliciteerd door Mikayla en Giovan en mijn moeder. Het bleek dat ze het alle 3 al een hele week wisten. Vorig weekend had hij de kinderen meegenomen en met zijn 3en de ring uitgekozen. Daarna zijn ze naar mijn moeder gereden en heeft Remco aan mijn moeder de hand van haar dochter gevraagd. Ik hoor het allemaal met verbazing aan. Ik had die dag 2 mooie bossen bloemen gekregen. Elk kind 1 met een persoonlijke boodschap op een kaartje. Dat ik de beste moeder ben en altijd voor ze klaar sta. En nu weet ik de ware aard van hun uitje. Het besef is er nog niet helemaal.

Na het proosten en het afscheid met de eigenaar wilde Remco nog naar 1 andere kroeg. Een pand met een zeilschip op de nok. Maar helaas was deze al dicht. Ik heb er ook geen foto van genomen. Stom! We namen plaats op een ander terras en ook hier was het het laatste rondje dus sluiten we af met lekkere bruine rum met cola. Wat blijkt nou, in heel Leuven sluiten alle kroegen en terrassen gewoon om 1 uur! Dat was wel erg jammer. Ik ben natuurlijk nog helemaal hyper en buiten is het nog heerlijk weer. Nog helemaal niet koud. Gelukkig maar, want ik had geen jasje meegenomen. We hebben nog even staan te genieten van een paar dronken studenten die niet meer op hun benen konden staan. En toen zijn we maar langzaam naar ons hotel terug gelopen.

De volgende ochtend waren we pas laat wakker. We moesten ons nog haasten voor het ontbijt. Dat tentje is helemaal aan de andere kant van de stad. Mijn blaren waren nog erger, maar had helaas geen pleisters bij me. We hebben de auto opgehaald en zijn erheen gereden. Erg hè?! Het ontbijt was echt heel erg lekker. Een groene smoothie, en een bordje met 2x toast met ei en hummus. Een yoghurtje met granola en fruit en een zelfgemaakt chocolade reepje. Het was voor mij te veel. Dus Remco heeft mijn yoghurt nog gegeten, want dat chocolade reepje ging toch echt voor hihi……..

Na het ontbijt zijn we rustig aan richting huis gereden. Ondertussen het nieuws bekend gemaakt. In Brabant nog even een bakkie gedaan bij vrienden die onze koffers hadden geleend. We konden niet wachten om te knuffelen met onze kids en mijn moeder. Mikayla en Giovan willen nu allebei heel graag ook een keer naar Leuven om onze verhalen in het echt te zien. Dat snap ik wel. Het is nu toch een soort van bijzonder plekje geworden. Mijn moeder is in de 7e hemel. Ik heb haar gevraagd of ze me wil weggeven namens mijn vader. Het was even slikken, want ik had hem er graag bij willen hebben. Maar ze zegt dat hij apetrots zou zijn geweest!!!

Eenmaal thuis hadden we nog een bbq bij onze vrienden tevens buren samen met nog meer vrienden/buren. Onze buurjongen was namelijk jarig. We hebben gezongen en champagne geproost!!! Ook een klein beetje op onze verloving. Wat is er nou mooier om zo het weekend af te sluiten!!

2 comments
Dihclicks
ADMINISTRATOR
PROFILE

Posts Carousel

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Cancel reply

2 Comments

  • Wendy
    16 juni 2020, 20:03

    Wat heb ik toch heerlijk zitten lezen alsof ik een roman aan het lezen was je kan zo heerlijk schrijven en jaja romantische was het avontuur zeker ik wens jullie ook het allerbeste mooiste en heel veel liefs toe

    REPLY
  • Wel andra
    18 juni 2020, 08:31

    Wat een heerlijk verhaal! Van harte gefeliciteerd met jullie verloving!
    Liefs,
    Alexandra

    REPLY

Latest Posts

Top Authors

Most Commented

Featured Videos